Περιγραφή

Ο Αμπραχαμιάν ανατρέχει, με βλέμμα μαρξιστικό, στο τραυματικό ταξίδι της χώρας του, από την ανακάλυψη του πετρελαίου, τις αυτοκρατορικές επεμβάσεις, τα πραξικοπήματα, την κυριαρχία των Παχλαβί και, το 1979, την επανάσταση και τη γέννηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Στο επίκεντρό της ανάλυσης του βρίσκεται ο λαός του Ιράν, ο οποίος επέζησε έναν αιώνα αιματοκυλισμάτων. Σε τούτον και στην ανθεκτικότητά του είναι αφιερωμένο το παρόν βιβλίο.

«Η έγκυρη επισκόπηση […] καλύπτει ένα μεγάλο κενό στη βιβλιογραφία των Ιρανικών Σπουδών. Η προτίμησή του για την κοινωνική ανάλυση και τη μελέτη των κοινωνικών τάξεων προσφέρει ένα πρωτότυπο πρίσμα μέσω του οποίου ο αναγνώστης αποκτά νέες γνώσεις για το δράμα της παρατεταμένης σύγκρουσης μεταξύ των παραδοσιακών συμφερόντων και της επεκτεινόμενης κρατικής εξουσίας. Βασιζόμενος σε μια ζωή έρευνας και συγγραφής, ο Αμπραχαμιάν έχει δημιουργήσει ένα βιβλίο που συνδυάζει με επιτυχία την ευρυμάθεια και την πρωτότυπη επιστημονική έρευνα με την προσβασιμότητα. Τόσο οι ειδικοί όσο και οι απλοί αναγνώστες θα επωφεληθούν σε μεγάλο βαθμό από την ανάγνωσή του». – Άντριου Γουίτλι, Διευθυντής του Γραφείου Αντιπροσωπείας της UNRWA.

«Μια θαυμάσια τεκμηριωμένη και καλογραμμένη ερμηνευτική επισκόπηση του Ιράν του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα. Οι κύριες εξελίξεις υπό τις δυναστείες των Κατζάρων και των Παχλαβί και υπό την Ισλαμική Δημοκρατία, ο σημαντικός ρόλος του σιιτισμού στην ιστορία του Ιράν, οι ρίζες του εκσυγχρονισμού, η αναζήτηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων σε διάφορες συγκυρίες, η συμμετοχή του λαού στις επαναστάσεις του 1906 και του 1979 – ο Αμπραχαμιάν καλύπτει όλα αυτά και πολλά, πολλά άλλα. Το εν λόγω βιβλίο, γραμμένο από έναν κορυφαίο ιστορικό, είναι απαραίτητη ανάγνωση για τους φοιτητές και όσους ενδιαφέρονται για τη σύγχρονη ιστορία του Ιράν.» – Χάλεχ Εσφαντιάρι, Διευθύντρια και ιδρύτρια του Προγράμματος Μέσης Ανατολής στο Διεθνές Κέντρο Μελετών Woodrow Wilson.

«Ο Ερβάντ Αμπραχαμιάν έκανε για το Ιράν ό,τι έκανε ο Τοκβίλ για τη Γαλλία, δείχνοντας πώς η επανάσταση συνέχισε το έργο του παλαιού καθεστώτος μέσω της συνεχώς διογκούμενης κρατικής εξουσίας.» – Έντουαρντ Μόρτιμερ, Ανώτερος Αντιπρόεδρος του Salzburg Global Seminar.

Άλλες Πληροφορίες

ISBN: 9789602782552
Μετάφραση: Κώστας Κούσιαντας, Ελένη Τιμογιαννάκη
Επιμέλεια: Δημήτρης Τσιχλάκης
Διαστάσεις: 21×14
Εξώφυλλο: Μαλακό
Σχέδιο εξωφύλλου: Kitchenwas
Σειρά: Κάλλιστος
Υπεύθυνος σειράς: Φαίδων Μ. Σάλτος

Περιεχόμενα

Πρόλογος
Ένα πολιτικό «Ποιος είναι Ποιος» στο σύγχρονο Ιράν
Χρονολόγιο
Γλωσσάριο
Εισαγωγή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
«Βασιλείς δεσπότες»: Το κράτος και η κοινωνία υπό
την εξουσία των Κατζάρων
Το κράτος των Κατζάρων
Η κοινωνία των Κατζάρων
Κράτος και κοινωνία

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Μεταρρύθμιση, Επανάσταση και ο Μεγάλος Πόλεμος
Οι ρίζες της επανάστασης
Ο ερχομός της επανάστασης
Το σύνταγμα
Ο εμφύλιος πόλεμος
Το θεσμικό δίλημμα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Η σιδερένια γροθιά του Ρεζά Σαχ
Το πραξικόπημα
Οικοδόμηση κράτους
Μετασχηματισμοί
Κράτος και κοινωνία

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Η εθνικιστική μεσοβασιλεία
Οι προύχοντες επανεμφανίζονται
Το Σοσιαλιστικό Κίνημα (1941–49)
Το Εθνικιστικό Κίνημα (1949–53)
Το πραξικόπημα (1953)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Η Λευκή Επανάσταση του Μοχαμμάντ Ρεζά Σαχ
Η επέκταση του κράτους (1953–75)
Κοινωνικοί μετασχηματισμοί (1953–77)
Κοινωνικές εντάσεις
Πολιτικές εντάσεις
Μονοκομματικό κράτος

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
Η Ισλαμική Δημοκρατία
Η Ισλαμική Επανάσταση (1977–79)
Το Ισλαμικό Σύνταγμα (1979)
Παγίωση (1980–89)
Προεδρικές εκλογές (1989–2017)
Το σύγχρονο Ιράν
Σημειώσεις
Ευρετήριο
Βιβλιογραφία

Βιογραφικό συγγραφέα

Ο Ερβάντ Αμπραχαμιάν (περσικά: یرواند ابراهامیان· αρμενικά: Երուանդ Աբրահամեան) γεννήθηκε το 1940 στην Τεχεράνη από Αρμένιους γονείς. Κατά τα πολιτικοποιημένα φοιτητικά του χρόνια ήταν μέλος της Συνομοσπονδίας Ιρανών Φοιτητών — Εθνική Ένωση (CISNU) που αγωνιζόταν εναντίον του σάχη. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Επιτροπής για την Καλλιτεχνική και Πνευματική Ελευθερία στο Ιράν (CAIFI).
Μετά την εκπαίδευση του στην ιρανική πρωτεύουσα, σπούδασε Σύγχρονη Ιστορία στην Οξφόρδη, έκανε το πρώτο του μεταπτυχιακό στο Columbia University της Νέας Υόρκης και ένα δεύτερο μεταπτυχιακό στην Οξφόρδη. Το 1969, επέστρεψε ως διδακτορικός στο Κολούμπια ερευνόντας τις «κοινωνικές βάσεις της ιρανικής πολιτικής». Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του το πέρασε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (CUNY). Σήμερα είναι διακεκριμένος καθηγητής Ιστορίας στο Baruch College και στο Κέντρο Μεταπτυχιακών Σπουδών του CUNY.
Στα έργα του συγκαταλέγονται: Iran Between Two Revolutions (1982), Radical Islam: The Iranian Mojahedin (1989), Khomeinism (1993), Tortured Confessions (1999), The Coup: 1953, the CIA, and the Roots of Modern U.S.-Iranian Relations (2013), Oil Crisis in Iran: From Nationalism to Coup d’ Etat (2022).