Η Αθήνα δαγκώνει

Περιγραφή

Τέλη της δεκαετίας του ’90. Η Αθήνα διεκδικεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η καλή πλευρά της πόλης φοράει τα καλά της, προετοιμάζεται για το μεγάλο πάρτι. Στην κακή πλευρά της πόλης, όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: μια βίαιη μεταμόρφωση, μια βαθιά, συλλογική νευρική κρίση.

Οικογένειες μεταναστών από το πρώτο μεγάλο κύμα κοιμούνται στα πεζοδρόμια. Γυναίκες από το Ανατολικό Μπλοκ παγιδευμένες στα δίχτυα του sex trafficking — με την Αθήνα να λειτουργεί ως το μεγάλο «σφαγείο», ο τόπος όπου γινόταν το «σπάσιμο» και η αποδόμηση της προσωπικότητάς τους πριν προωθηθούν στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις. Παιδιά του δρόμου που, αντί να πηγαίνουν σχολείο, είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι. Και η Ομόνοια, το απόλυτο κέντρο του «πάρε-δώσε»· μια μαύρη τρύπα όπου αγόραζες τα πάντα: ηρωίνη, όπλα, πλαστά διαβατήρια, κορίτσια και αγόρια. Την ίδια ώρα, οι πρώτες Ελληνίδες escort κάνουν την εμφάνισή τους στα ακριβά ξενοδοχεία, ενώ γύρω από το rave κίνημα στήνονται ολόκληρες βιομηχανίες διακίνησης για τα ναρκωτικά του σαββατοκύριακου.

Η τότε νεαρή δημοσιογράφος Ειρήνη Χειρδάρη (σήμερα γνωστή σεξολόγος) παίζει με τα όρια ρεπορτάζ και λογοτεχνίας, καταγράφοντας πραγματικές ιστορίες των ανθρώπων που ζούσαν στη σκιά της πόλης, θέλοντας να μας αναγκάσει να τους δούμε, επιτέλους…

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, το βιβλίο επανεκδίδεται και οι ιστορίες αυτές επιστρέφουν ως η ακτινογραφία μιας εποχής που διαμόρφωσε την Αθήνα του σήμερα. Οι άνθρωποι αυτοί που έζησαν στην πόλη, δέχτηκαν να μιλήσουν στη συγγραφέα με μια κρυφή ελπίδα: να τους προσέξει αυτή η πόλη, να τους αγαπήσει… Kάποιοι από αυτούς έφτιαξαν τελικά μια καλύτερη ζωή εδώ, άλλοι έφυγαν για άλλες χώρες, κάποιοι πέθαναν πρόωρα…

Οι μαρτυρίες τους είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο που έδωσε στους αόρατους κατοίκους της πόλης μόνιμα φωνή.

Γιατί, ακόμα και σήμερα, αν κοιτάξεις στα στενά της και στις δομές των προσφύγων και των μεταναστών, αν μπορείς να δεις, θα το καταλάβεις: Η Αθήνα δαγκώνει.

Το βιβλίο τιμήθηκε με το Ειδικό Βραβείο του Ευρωπαϊκού Έτους Ίσων Ευκαιριών για το ρεπορτάζ-διήγημα «Τα κορίτσια απ΄έξω».