Άλκη Ζέη

Περιγραφή

«Κυρία Ζέη, είστε σαν τη γαλάζια θάλασσα» της είπε μια φορά ένας μικρός μαθητής στη Χίο. Ο μαθητής μεγάλωσε, θα έγινε πατέρας, ίσως παππούς τώρα πια. Είμαι βέβαιη πως δεν την ξέχασε, πως έδωσε τα βιβλία της στα παιδιά του, τα ίδια βιβλία που θα διαβάσετε κι εσείς, αναγνώστες.
Δεν έχει σημασία που δεν τη γνωρίσατε προσωπικά όπως εκείνος.
Θα σας μιλήσει από τούτες τις σελίδες και θα ’ναι λίγο σαν να είσαστε μαζί γιατί θα σας πει ιστορίες, αυτές που έγραψε και άλλες που λίγοι άκουσαν.
Θα τη συναντήσετε πάντα με μάτια που έλαμπαν!

Τα μάτια της Άλκης Ζέη,
μάτια αεικίνητα σαν τη θάλασσα, άλλαξαν χρώματα και χρώματα,
άλλοτε φωτεινά ανοιχτογάλανα
άλλοτε ανταριασμένα, σκοτεινά και γκρίζα σαν τη χτυπούσαν τα κύματα.

Μάτια που φέγγουν κάθε που διαβάζουμε τις ιστορίες της.
Όταν έχουμε συντροφιά τον Πέτρο
της Κατοχής, το Καπλάνι της βιτρίνας του σαμιώτικου σπιτιού,
την Κωνσταντίνα απελευθερωμένη
από τις αράχνες της, τα κοριτσάκια
με τη Μωβ ομπρέλα, την Αλίκη
των Μαρμάρων, τον Παππού
που δεν έλεγε Ψέματα, τον Αννίβα,
τον Ματία που ήθελε να δώσει
την εξουσία στα παιδιά,
το Παιδί από το πουθενά.

ΈΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΆΛΚΗΣ ΖΕΗ

«Το βιβλίο της Μαρίζας Ντεκάστρο συνδυάζει την πολυτροπικότητα και την πολυφωνική αφήγηση με την πολυσημία του χρώματος και τα αναδεικνύει ως εργαλεία για την αισθητική και την ερμηνευτική πρόσληψη του περιεχομένου. Προσφέρει με τον τρόπο αυτό μια ολιστική εμπειρία στο αναγνωστικό κοινό και ένα διεπιστημονικό πλαίσιο που ενώνει βιογραφικά στοιχεία, ιστορικά γεγονότα και μυθοπλασία. Η Ντεκάστρο καταφέρνει να παρουσιάσει με αφηγηματική δύναμη και βαθιά συναισθηματική απήχηση τη βιογραφία της γνωστής και πολυβραβευμένης Άλκης Ζέη μέσα από τη διαφορετική ματιά για τη ζωή που είχε η ίδια η συγγραφέας και περνούσε με γοητευτικό τρόπο στα βιβλία της. Παράλληλα, μας μεταφέρει και τις απόψεις της Ζέη για τον ρόλο της λογοτεχνίας ως μέσου διατήρησης της μνήμης και εκπαίδευσης της νεότητας, καθώς για τη συγγραφέα η τέχνη ήταν μέσο πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου. Στις σελίδες του βιβλίου, οι οποίες είναι ντυμένες με το διαβαθμισμένο από τα ποικίλα καιρικά φαινόμενα γαλάζιο χρώμα της θάλασσας, ξεδιπλώνονται στιγμές της δημόσιας και προσωπικής ζωής της. Η Ντεκάστρο, ενσωματώνοντας αποσπάσματα από τα έργα της Ζέη, ενισχύει τη διακειμενικότητα του έργου, ενώ η κύρια αφήγηση εμπλουτίζεται με μικρές ιστορικές αναδρομές και αναφορές στη λογοτεχνική παραγωγή της συγγραφέα, χωρίς ποτέ να χάνεται η σύνδεση του προσωπικού στοιχείου με το συλλογικό».
Από το σκεπτικό της επιτροπής βράβευσης των Κρατικών Βραβείων